Το 1969 αναφέρθηκε μια δικαστική υπόθεση κάποιου Τζερόμ Ντέιλι... ...του οποίου το σπίτι ήθελε να κατασχέσει η τράπεζα... ...που του είχε δώσει εξ αρχής το δάνειο για να το αγοράσει. Η αντίρρηση του ήταν ότι το συμβόλαιο της υποθήκης προέβλεπε... ...ότι τόσο αυτός όσο κι η τράπεζα θα αντάλλασαν κάποιο αγαθό. Αυτό είναι νομικά γνωστό ως αποζημίωση. Αποζημίωση: Η βάση ενός συμβολαίου. Αμοιβαία ανταλλαγή ιδιοκτησίας. Ο κύριος Ντέιλι εξήγησε ότι τα χρήματα δεν ήταν ιδιοκτησία της τράπεζας. Καθότι δημιουργήθηκαν από το πουθενά με το που συνάφθηκε η συμφωνία για το δάνειο. Θυμάστε τι ανέφεραν οι "Σύγχρονοι Νομισματικοί Μηχανισμοί" για τα δάνεια; Όταν οι τράπεζες χορηγούν δάνεια, παίρνουν υποσχετικές με αντάλλαγμα χρήματα. Τα αποθεματικά δεν μεταβάλλονται από τις συναλλαγές δανείων. Αλλά με νέες καταθέσεις απαιτείται και αύξηση των αποθεματικών. Με άλλα λόγια, τα λεφτά δεν προκύπτουν από το τρέχον ενεργητικό των τραπεζών... ...οι τράπεζες τα επινοούν, χωρίς να προσφέρουν κάτι περισσότερο... ...πέραν κάποιας θεωρητικής έγγραφης υποχρέωσης. Κατά τη διάρκεια της δίκης, κατέθεσε κι ο πρόεδρος της τράπεζας, ο κύριος Μόργκαν. Ο δικαστής στο υπόμνημα του ανέφερε ότι ο Πλέντιφ, ο πρόεδρος της τράπεζας... ...παραδέχτηκε ότι δημιούργησε σε συνεργασία με το FED τα χρήματα... ...και τα δάνεια προσαρμόζοντας τα λογιστικά του βιβλία. Τα χρήματα και τα δάνεια προέκυψαν όταν αποφάσισαν να τα δημιουργήσουν. Ο Μόργκαν παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε νόμος που να το επέτρεπε αυτό. Η ύπαρξη των χρημάτων πρέπει να έχει νομική υπόσταση. Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν υπήρχε αυτή και συμφωνώ. Ενώ πρόσθεσε: "Μόνο ο Θεός μπορεί να φτιάξει κάτι με αξία από το τίποτα".
		Μετά από αυτή την αποκάλυψη, το δικαστήριο αρνήθηκε... ..το δικαίωμα κατάσχεσης στην τράπεζα κι ο Ντέιλι κράτησε το σπίτι του.
		Οι επιπτώσεις αυτής της δικαστικής απόφασης είναι τεράστιες. Διότι κάθε φορά που δανείζεστε λεφτά από την τράπεζα... ...είτε είναι δάνειο με υποθήκη, είτε χρέωση πιστωτικής κάρτας... ...τα λεφτά που παίρνετε είναι πλαστά και μια νόθα μορφή αποζημίωσης. Κατά συνέπεια ακυρώνεται και η αποπληρωμή του συμβολαίου. Αφού η τράπεζα δεν είχε ποτέ στην ιδιοκτησία της τα χρήματα.
		Δυστυχώς αυτές οι νομικές λεπτομέρειες υποκρύπτονται κι αγνοούνται. Κι ο κύκλος της μεταφοράς πλούτου και χρεών συνεχίζεται για πάντα. Κι αυτό δημιουργεί το μεγάλο ερώτημα: